[627].

(Sistars - Skąd ja cię mam)

Dostałam dziś od Ciebie
Dawkę szczęścia
To dużo nawet nie wiesz
Jak jestem nie do poznania
Na talerz do śniadania
Ty przemyciłeś mi
Łyżkę szczęścia zjadłam co w sercu lśni
W sercu teraz lśni

Skąd ja Cię mam?
A skąd ja Cię w ogóle znam?
Skąd ja Cię mam?
Skąd ja Cię tak dobrze znam?

Skąd ja Cię mam?
A skąd ja Cię w ogóle znam?
Skąd ja Cię mam?

Masz ręce które leczą
Telepatyczną moc
Myśli Twoje lecą
I w mojej głowie są

Wiem że Jutra nie będzie [jestem tu]
Tylko Teraz ma sens [teraz jest]
Chcę byś widział mnie wszędzie [zobacz mnie]
Tak jak ja widzę Cię [widzę Cię]
W każdej złotej piosence [słyszę Cię]
Gdy jest dobrze lub źle [dobrze jest]
Mamy dobre intencje [czego chcesz]
Teraz to liczy się [to ma sens]

Wiem że Jutra nie będzie [jestem tu]
Tylko Teraz ma sens [teraz jest]
Chcę byś widział mnie wszędzie [zobacz mnie]
Tak jak ja widzę Cię [widzę Cię]
W każdej złotej piosence [słyszę Cię]
Gdy jest dobrze lub źle [dobrze jest]
Mamy dobre intencje [czego chcesz]
Teraz to liczy się [to ma sens]

Jestem tu [skąd ja Cię mam?]
Teraz jest
Zobacz mnie
Widzę Cię
Słyszę Cię [skąd ja Cię mam?]
Dobrze jest
Czego chcesz
To ma sens

Jestem tu [skąd ja Cię mam?]
Teraz jest
Zobacz mnie
Widzę Cię
Słyszę Cię [skąd ja Cię mam?]
Dobrze jest
Czego chcesz
To ma sens

***

dziecka nie ma, Niemęża nie ma, potruchtałam więc w miasto świętować z kumami Trzech Króli.

a było to tak:

Jeżeli nam się uda to cośmy zamierzyli

i wszystkie słońca które wyhodowaliśmy w doniczkach
naszych kameralnych rozmów
i zaściankowych umysłów

rozświetlą szeroki widnokrąg

i nie będziemy musieli mówić, że jesteśmy geniuszami

bo inni powiedzą to za nas

i aureole
tęczowe aureole

ech szkoda gadać...
Panowie jeżeli to się uda

To zalejemy się jak jasna cholera

(Andrzej Bursa, Nadzieja)

(a na blogu Zazie znajdą mili Państwo więcej szczegółów oraz ślicznych zdjęć)

[626].

(Sia - I go to sleep)

***

byłam dziś u Ulubionego Doktorka.
zdecydowaliśmy, że na razie kontynuuję leczenie TS-1, w dotychczasowej dawce 100 mg.
przekazałam płyty z tomografiami i rezonansami uczonym w radiologii.
w przyszłym tygodniu powinni wypowiedzieć się.
paradoksalnie, tam gdzie jedni widzą znaczną progresję choroby, Ulubiony Doktorek jest skłonny widzieć regresję.
zaskakujące, prawda?
ale na razie - cichosza.
poczekajmy na wypowiedź radiologów.

***

Syn, zachęcony ostatnią wizytą u Voldemorta, podczas której otrzymał choinkowe prezenty, zaordynował ponowne spotkania z ojcem.
i tak oto jestem czasowo bezdzietna.
umówiłyśmy się więc z Marjanką do kina na Dziennik zakrapiany rumem.
Marjanka stała po bilety, podczas gdy ja wciągałam na mieście suszi.
dzwoni Marjanka.
- ktoś idzie z nami jeszcze?
- nie, tylko ja i mój rak.
- to co, ulgowy mam wam kupić?

***

dzięki Bomblowi na adtaily.pl pojawił się banner ulepiony przez Marjankę.

dziękuję serdecznie!

***

informuję, że usuwam podstronę z godnościami osób, które przekazały pieniądze na moje subkonto w Fundacji Rak'N'Roll.
powód: podstrona budziła niepotrzebne emocje.
chciałam dobrze, a niepotrzebnie zaczęły się dyskusje o tym, kto ile wpłacił.
przepraszam, jeśli którykolwiek z Darczyńców poczuł się urażony.

[625].

(Beaker, Zwierzak i szwedzki kucharz śpiewają fragment z opery Carmen)
od dwóch dni Syn każe włączać tę piosenkę co chwila.
razem z Beakerem śpiewamy więc od rana do nocy mi-mi-mi, mi-mi-mi-mi.

***

byłam dziś w Centrum Onkologii, by zweryfikować tamto oraz owamto.
odpowiedzi na zagadki powinny zostać udzielone w przyszłym tygodniu.
głównie zależy mi na dowiedzeniu się, jaka jest dynamika choroby.
druga kwestia - czy można mi podać herceptynę. są rozbieżności w wynikach badań, szukam jednoznacznej odpowiedzi.
trzeci temat - czy jest sens/możliwość iść na radioterapię, czy mam walczyć chemioterapią.

***

zgodnie z wczorajszą obietnicą złożoną w komentarzach, zaprosiłam na dziś post o chujach.

banany...

(tu przypomniał mi się dowcip o wycieraniu tegoż w firankę, kto pamięta?)

temat wdzięczny, choć dość osobisty, ale co tam.
Wy jesteście anonimowi, a mnie wolno w chorobie wszystko.

proszę o wypowiedzi na następujący temat:
czy Wasze siusiaki sikają na stojąco czy na siedząco?
czy wiedzą, że po sikaniu mają się wytrzeć papierem toaletowym, tudzież umyć się?

ciekawa jestem, jakie są Wasze doświadczenia w tej materii.
proszę, śmiało, kto pierwszy do mikrofonu?

[624].

(Renan Luce - Les voisines)
a propos sąsiadów: pani Hela, zwana Potworem (bo strasznie charczy i rzęzi przez ścianę rankami), zapytała: a co se tak włosy ufarbowała śmiesznie?
- takie wyrosły, sąsiadko - odparłam.
- żeby mocne rosły i już nie wypadały, niech nafty dużo pije. - doradziła.
mhm, taaaa...

***

byłam dziś na konsultacji u profesora Szczylika.
sugeruje, że powinnam odstawić japoński tegafur i rozpocząć leczenie docetaxelem.
wstępnie umówiłam się  na rozpoczęcie nowej chemii za dwa tygodnie.
trzy kursy powinny wystarczyć, żeby ocenić, co się dzieje z przerzutami.
cykl przyjmowania - co trzy tygodnie.

ale to nie jest takie oczywiste, jakby się wydawało.
otóż.
tomografie nie dawały tylu informacji, co dał rezonans.
a rezonans zrobiłam pierwszy raz w kwietniu, drugi - w grudniu.
w kwietniowym nie było widać choroby, w grudniowym - widać jak bardzo jest rozległa.
ale, ale.
leczenie zaczęłam w sierpniu, bo dopiero wtedy lekarka opisująca tomografię dostrzegła chorobę.
nie wiem, co pokazałby rezonans zrobiony w sierpniu.
być może jednak tegafur działa; może to, co teraz widać w rezonansie jest stanem po podleczeniu.
może w sierpniu choroba była jeszcze bardziej rozległa.
tego nie wiem.
i się nie dowiem.

zostaję więc z dylematem: czy przerwać szósty kurs chemioterapii TS-1, uznając, że komórki nowotworowe uodporniły się już na lek, czy może kontynuować leczenie tabletkami, wierząc, że nadal jednak działają (jakimś cudem, przecież, cofnęło mi się spore wodobrzusze, które miałam w sierpniu, a dwa wielkie przerzuty nie powiększyły swojej masy).

no nie wiem, kurwunia.
udam się we czwartek do Ulubionego Doktorka, może wspólnie wymyślimy coś sensownego.

***

niespodziewanie Voldemort wziął dziś Giancarla do siebie (ostatnio był u niego 2 listopada).
suponuję, iż Kolejna przeczytała na blogu, że zdycham, więc się zainteresował, czy aby na pewno.
oddając Syna powiedział, że chce porozmawiać o najbliższej przyszłości naszego dziecka, ale nie przy nim.
czyżby zamierzał z Nim jeździć codziennie na angielski, tenis, skrzypce i szermierkę?
(w tle zachichotał sęp, krążący nad kulawą antylopą).
istotne jest to, że Giancarlo zechciał w ogóle pojechać (po wakacyjnej traumie stawia opór) do ojca i że jest zadowolony z prezentów, które znalazł tam pod choinką.

***

a teraz, drodzy Państwo, zagadka: dlaczego w tym roku nie ma zimy?
kto pierwszy udzieli prawidłowej odpowiedzi, wygra buziaka w czółko.
a jeśli wygra ktoś, kto mieszka odpowiednio niedaleko, dodatkowo (prócz cmoknięcia w czółko) zapraszam na suszi.
(Lumpiata wykluczona z konkursu, Ona WIE).

[623].

(Renan Luce - Je suis une feuille)
piękne, piękne słowa piosenki.

***

Gdyby nie te guziki, byłby zwyczajny kum
z rękami jak dębczaki i z nosem jak dzwonnica,
orałby czarne pole. A teraz gwar i szum:
- Stangret! Wariat w cylindrze! - piszczy, tańczy ulica.

Gdyby nie uprząż w różach i ta przez rzęsy biel,
pomyśleć teraz można, że ot, stara kareta,
szaleństwo muzealne, a w karecie poeta -
ach, gdyby nie te róże, czapraki i ta biel!

O, gdyby nie ta gwiazda, która upadła w zmierzch,
powiedzieć mógłby człowiek, że się to przyśniło;
nagły zakręt w aleję złotą i pochyłą,
gdzie anioły kamienne posfruwały z wież.

A gdyby nie ten wianek i welon ten, i mirt,
i księżyc twojej twarzy mały, zawstydzony,
mógłbym przecie pomyśleć, żem jest narzeczony,
a tyś jest narzeczona i że to jeszcze flirt.

A może rzeczywiście wszystko się nam przyśniło:
stangret, kareta, wieczór, mój frak i twój tren,
i nasze życie twarde i słodkie jak sen.
Nie byłoby małżeństwa, gdyby nie nasza miłość.

Ballada ślubna I - Konstanty Ildefons Gałczyński

o.
taki piękny wiersz.
dedykuję go Niemężowi z okazji pewnego dzisiejszego jubileuszu.

***

odebrałam dziś opis rezonansu.
rakelcia, moja skorupiata sublokatorka, rozwija się, niestety.
prócz ostatnio zajętych obszarów, zamieszkała również w zatoce Douglasa i rozgościła się szeroko na otrzewnej.

we czwartek idę do Ulubionego Doktorka na wizytę, ma dołożyć jakieś tabsy do łykania.
Babcia B. zorganizowała na jutro wizytę u profesora Szczylika.
a teraz oddalam się skanować dokumentację medyczną, albowiem słać ją będę do doktora w RPA.

jeśli możecie, wesprzyjcie moje leczenie przesyłając pieniądze na konto Fundacji Rak'N'Roll.
będę wdzięczna za każdą wpłatę.
Fundacja Rak'n'Roll. Wygraj życie!
ul.Chełmska 19/21, 00-724 Warszawa
Multibank nr rachunku: 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr IBAN: PL 73 1140 2017 0000 4502 1050 9042
nr BIC: BREXPLPWMUL
tytuł wpłaty: Joanna Sałyga

ps.
bolicoś przestał boleć.
podziałały Wasze wczorajsze zaklęcia!
dziękuję.

[622].

(Jean Jacques Goldman - Puisque tu pars)

Puisque l’ombre gagne
Puisqu’il n’est pas de montagne
Au-delà des vents plus haute que les marches de l’oubli
Puisqu’il faut apprendre
A défaut de le comprendre
A rêver nos désirs et vivre des "ainsi-soit-il"

Et puisque tu penses
Comme une intime évidence
Que parfois même tout donner n’est pas forcément suffire
Puisque c’est ailleurs
Qu’ira mieux battre ton cœur
Et puisque nous t’aimons trop pour te retenir

Puisque tu pars

Que les vents te mènent
Où d’autres âmes plus belles
Sauront t’aimer mieux que nous puisque l’on ne peut t’aimer plus
Que la vie t’apprenne
Mais que tu restes le même
Si tu te trahissais nous t’aurions tout à fait perdu

Garde cette chance
Que nous t’envions en silence
Cette force de penser que le plus beau reste à venir
Et loin de nos villes
Comme octobre l’est d’avril
Sache qu’ici reste de toi comme une empreinte indélébile

Sans drame, sans larme
Pauvres et dérisoires armes
Parce qu’il est des douleurs qui ne pleurent qu’à l’intérieur
Puisque ta maison
Aujourd’hui c’est l’horizon
Dans ton exil essaie d’apprendre à revenir

Mais pas trop tard

Dans ton histoire
Garde en mémoire
Notre au revoir
Puisque tu pars
Dans ton histoire
Garde en mémoire
Notre au revoir
Puisque tu pars

J’aurai pu fermer, oublier toutes ces portes
Tout quitter sur un simple geste mais tu ne l’as pas fait
J’aurai pu donner tant d’amour et tant de force
Mais tout ce que je pouvais ça n’était pas encore assez
Pas assez, pas assez, pas assez

Dans ton histoire (dans ton histoire)
Garde en mémoire (garde en mémoire)
Notre au revoir (notre au revoir)
Puisque tu pars (puisque tu pars)

***

niezły początek roku.
bolicoś nie odpuszcza, rwie wściekle dół pleców, wnętrzności drugą dobę.
Vileda, samozwańcza terapeutka, stanęła na wysokości zadania - całą noc ogrzewała mnie, mruczała i ugniatała brzuch i plecy, na każde moje jęknięcie reagując mrachaniem.
leżenie cały dzień nie pomogło, gorąca kąpiel nie pomogła, rozrobiłam więc do wypicia cztery psiknięcia tramadolu.
błogosławione niechaj będą zasoby mojej apteczki.
na godzinę ból minął, teraz znowu powraca.
trzeba będzie pewnie za chwilę powtórzyć napicie się, może zwiększyć dawkę.

gdy przychodzi bolicoś, staram się na różne sposoby odwracać swoją uwagę od bólu, przeważnie wynajdując tysiące zajęć.
w działaniu zapominam o dolegliwościach.
dziś już było to niemożliwe.

nie cierpię elegancko, wytwornie, delikatnie wzdychając.
ból mnie nie uszlachetnia.
cierpię bez klasy. kulę się w przerażeniu, popiskuję jak ranne zwierzę, szepczę zaklęcia, błagam o litość.
nienawidzę tego stanu.
bezradności.

[621].

(Muppety - Mahna mahna)
kiedyś Niemąż zrobił mi niespodziankę i wgrał mi do telefonu tę piosenkę jako dzwonek.
uwielbiam te dwa różowe, kosmate stworki o błękitnych powiekach.
Syn twierdzi, że to są krówki.

***

nie mam siły pisać, mam potężną zniżkę, dziś od popołudnia znowu boli mnie bolicoś.
ale że okoliczności są świąteczne, więc życzę Wam, czego tylko zechcecie.

M.Raczkowski

a tymczasem wracam do oglądania szwedzkiego kucharza.

(Szwedzki kucharz - Ping pong kurzymi jajkami)

[620].

(The Calling - Wherever you will go)

***

byliśmy dziś w gościach u Xeny.

poznałyśmy się dzięki wspólnemu chemioterapeucie - Ulubionemu Doktorkowi.
poznawałyśmy - dzięki pisanym przez nas obie blogom.
w sumie więc niewiele o sobie nawzajem wiemy, ale i tak wytworzyłyśmy magiczną, niewirtualną więź.
fajnie było posiedzieć koło siebie, wtulona jedna w drugą, patrzeć jak nasze dzieci rozrabiają jak szalone.

no właśnie.
nasze dzieci momentalnie przypadły sobie do gustu i ochoczo podjęły się wymyślonej ad hoc zabawy w rzygi.
niewtajemniczonym objaśniam: rzygi to zabawa towarzyska, ruchowa.
stanowi skrzyżowanie berka, gry w zielone i chowanego.
grać w nią może dowolna ilość osób, pod warunkiem, że potrafią wczuć się w absurdalny klimat łapania wyimaginowanych rzygów w powietrzu, z jednoczesnym gromkim wrzeszczeniem jesteś zarzygana/-y! twoje włosy są w rzygach! jesteś królem/królową rzygów!





to niesamowite, jak dzieci świetnie potrafią poradzić sobie z traumami, których były świadkami.

[619].

(Renan Luce- La lettre)
koniecznie obejrzyjcie teledysk!

[618].

(Ryuichi Sakamoto - Dolphins)

***

witajcie w Japonii.
może pójdziemy na spacer do jednego z najpiękniejszych tokijskich parków?

Rikugien (六义园), czyli ogród sześciu wierszy.
zostało w nim przedstawione 88 scen ze znanych wierszy.

źródło: http://www.japan-guide.com  

dobra, przecież nie o spacer chodzi.

idziemy tu:

oddział poczty w dzielnicy Shiba, w Tokio.
stąd startuje moje lekarstwo.

                                   źródło: http://www.panoramio.com/photo/59766620

w tym tygodniu przyleci do Polski kolejna porcja tabletek chemiorakoterapeutycznych.
tymczasem podglądam paczkę na stronie japońskiej poczty.

29 grudnia rozpocznę szósty kurs chemioterapii japońskim lekiem TS-1.
a w następnym tygodniu powinnam otrzymać opis badania w rezonansie magnetycznym.
dowiem się wówczas, jakie efekty przynosi leczenie: czy przerzuty się zatrzymały, czy może były łaskawe zmniejszyć się.


póki co, z wielką przyjemnością, wdzięcznością,
wszystkim
wpłacającym
bardzo serdecznie
dziękuję
za pomoc.

(kibicującym, wspierającym, czytającym, piszącym - oczywiście też!
że nie wspomnę o wyrzucających śmieci, noszących zakupy, targających dywany, podających herbatę, wciskających banany, klepiących plecy, o podwozicielach, dokarmiaczach, zabawiaczach, pocieszaczach, zastrzykorobach i o wielu, wielu innych wspaniałych pomagaczyniach i pomagaczach.
ajlawjuwerymacz!)

[617].

(Alain Bashung - La nuit je mens)

***

postanowiliśmy, po etapie grafika komputerowego, przymierzyć się do bycia lekarzem - właścicielem szpitala.
opracowaliśmy w szczegółach biznesplan i przygotowaliśmy analizę SWOT.
narysowaliśmy szpital (wnętrze oraz fasadę), logo oraz ustaliliśmy optymalne usytuowanie działki.
dwa tygodnie temu plany legły w gruzach.
postanowiliśmy nieodwołalnie zostać biologiem morskim, a dokładniej - specjalistą od krewetek oraz krabów.
zgłębiamy temat, posiłkując się internetem oraz literaturą celulozową, tudzież wiedzą matki.
i tak żeśmy sobie konwersowali o etologii zwierząt, z silnym akcentem na karcynologię, aż matkę zagoniliśmy tam, gdzie skorupiaki zimują.
- mamo, skoro w świecie krabów nie ma uczuć, tylko walka o przetrwanie, o jedzenie, to jak one rozmnażają się, skoro nie czują do siebie miłości?
ooosiemaaaaa.
zatkało mnie.
- rozmnażają się bez miłości, tylko po to, by zapewnić ciągłość gatunku. - odpowiedziałam szczerze, choć z obrzydzeniem.
(oglądaliście kiedykolwiek duże zdjęcie kraba?
matko, co za pokraczne mutanty, Stwórca chyba miał migrenę, gdy je tworzył.
nie wspomnę wcale o tym, że ich życie płciowe mierzi mnie i odrzuca z definicji).
- a u ludzi też tak się zdarza, że mogą mieć dzieci bez miłości?

[616].

13 grudnia 2009 jeden taki jakiś zaczepił mnie na portalu randkowym.
na profilu zamieścił same durne zdjęcia. a opis profilu miał przemądrzały.
po dwóch tygodniach zdawkowej korespondencji (wymieniliśmy ze sobą może z pięć jednozdaniowych wiadomości) zaprosiłam Go - na przyczepkę - do kina. i tak szłam na seans z przyjaciółką.
po kilku dniach była wieczorna herbata w wegetariańskiej knajpce.
z Giancarlem w roli głównej.
Syn wychodząc z knajpy chwycił nas za ręce i nie puścił.
kazał się prowadzić w środku, a Niemężowi powiedział, że jest Jego ulubionym Wujeczkiem i że Go zaprasza do naszego domu, bo w domu mamy bardzo przytulnie.

moi chłopcy najmilejsi.

a potem...
... wspólne życie potoczyło się z rozmachem i wieloma, wieloma niespodziewanymi zwrotami w fabule.















dziś obchodzimy drugą rocznicę spotkania - zapoznania w kinie.

Hołdys napisał dwa dni temu na twarzoksiążce, że jeśli dysponowałby maszyną czasu, cofnąłby się do dnia, w którym poznał swoją żonę Gusię i chciałby przeżyć jeszcze raz wspólne życie, co do sekundy.
mam tak samo.

***

powtórzę raz jeszcze, dawno temu opublikowane na blogu słowa Pierwszego Listu do Koryntian.
i chociaż brzmią patetycznie, są jednym z najpiękniejszych znanych mi wierszy miłosnych.

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał,
nic bym nie zyskał.
Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.
Po części bowiem tylko poznajemy,
po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.
Gdy byłem dzieckiem,
mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko,
myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz:
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany.
Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy:
z nich zaś największa jest miłość.



chwilo, trwaj.
jak długo się da.

[615].

(Jeff Buckley - We all fall in love sometimes)

***

***

[614].

(znalezione na fb)

już jutro będzie Święto Bożego Narodzenia.

a tymczasem, z okazji Wigilii, życzę Wam zdrowia i miłości.
bo nic więcej w życiu się nie liczy.

[613].

(K-Maro - Femme like you)

***

oto nastał koniec trzeciego tygodnia piątego kursu, zwany również czwartkiem.
a jak czwartek, to morfologia.

po spotkaniu się ze Świętym Mikołajem, odebrałam wyniki.
Ulubiony Doktorek powiedział, że jestem zdrowa jak rydz (oprócz ciut rozjechanej morfologii, bloku metabolicznego w wątrobie i braku żelaza).
zaczynam więc od dziś łykać żelazo, a dla zdrowotności wątroby dziabnę coś hepatolubnego.

poza tym boli mnie ucho i gardło.
a Babcia B. wyczytała, że 1/3 Polaków deklaruje się, że nienawidzi Świąt Bożego Narodzenia.

[612].

(Alain Bashung - Je fume pour oublier que tu bois)

***

samopoczucie średnie, więc leżę w łóżku, wwąchuję się w szyję Syna, oglądamy filmiki o zwierzętach.

przy 0:44 wybuchnęliśmy gromkim śmiechem.

***

zgodnie z sugestią pani doktor z Uniwersytetu Medycznego z Banacha (Marto, raz jeszcze dziękuję serdecznie za kontakt!), która jako last but not least porównywała płyty z tomografiami, udałam się dziś na badanie rezonansem.

droga na Lublin.
piesek kiwa łebkiem: będzie dobrze, będzie dobrze.

badanie przebiegło w atmosferze klinicznej uprzejmości, zabarwionej małoobrazkową empatią.
do czasu.
aż jebnęło coś w maszynie.
i z powodu zaniku napięcia badanie wystrzeliło się w kosmos.
i trzeba powtórzyć proszę oddychać - proszę nie oddychać jeszcze raz.
opadły ręce badającym.
a mnie ścierpł tyłek.

po grubo ponad dwóch godzinach nieruchomego leżenia w rezonansie, zaś w sumie po siedmiu godzinach na czczo, poprosiłam o kubek herbaty z dużą ilością cukru.
i tu - niespodzianka - zaprowadzono mnie do kuchni dla personelu (w klinice nie ma barku dla pacjentów), gdzie zostałam ugoszczona.

jak mawia Pismo: spragnionych napoić,
chuder(l)akom dać żreć.

krępują mnie takie gesty serdeczności.
wprawiają w zakłopotanie.
robi mi się bardzo miło i smutno.
bo myślę, że nie tylko o życzliwość chodzi.
że gest jest efektem tego, co ci ludzie zobaczyli.

***

Was też rozbawił moment z arbuzem?

[611].

(Diana Krall - Count your blessings instead of sheep)

***
z Obcym, który przez dziewięć miesięcy zasiedlał mnie, czytaliśmy wieczorami w łóżku.
Obcemu, który po wykluciu się - w wyniku którego transformował się w MinistraKaliszaWŚpiochach zwanego również Pulpetem lub NajpiękniejszymChłopcemNaŚwiecieWSwojejKategoriiWiekowej - czytałam co wieczór przed zaśnięciem.
ojp, co to był za czas!
już po niespełna dwóch latach klęłam pod nosem jak szewc, gdy zbliżał wieczór.
- mama, cita.
- mama, tu cita to.
- mamaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, oć. mama, cita.
i radosny rechot spod trzewi. bo po raz tryliardowy mały miś znalazł swoją mamę.
bo po raz megabilionowy pan pomidor przedrzeźniał ogrodniczkę.
aaa!!!

i tak przez kilka lat.
po Małym Misiu były dziesiątki dziesiątek książek.
i nagle, miesiąc temu, pstryk.
koniec.
skoń-czy-ło-się.
umie czytać.
koniec z mamusiu, a co tu jest napisane.
nie ma chodź mamo, poczytasz mi komiks.
żegnaj, swobodne pisanie na skajpie, bezkarne mailowanie.
pa! tajemnicza korespondencjo rzucona beztrosko na stół.
żegnajcie anonimowe miasta i ulice, kinowe repertuary, sklepy, reklamy, promocje, sery (to nie radamer, to morski. nie kupuj go, mamusiu, ja znajdę radamera).
żegnajcie, nierozpoznane nazwy miesięcy, dni.

każde słowo, każda litera muszą zostać połknięte i przetrawione.
- mamo, będę w łóżku czytał gazetę.
- mamo, tu jest napisane "absorbować". istnieje takie słowo "absorbować"? nie powinno być "aprobować"?
- mamo, a to twoje lekarstwo ma japońskie litery, wiesz że ja nic z nich nie rozumiem?
- mamo, zanim zawieziesz mnie do szkoły, ja poczytam sobie.
- mamo, czy mogę czytać przy śniadaniu?
- mamo, dlaczego nie umiem czytać po angielsku?
- mamo, idę do ubikacji, biorę książkę.
- mamo, wezmę komiks do szkoły, poczytam sobie na przerwie.

list czytam!

e, chłopaki, poczytam wam komiks o Garfieldzie.

ciii... nie przeszkadzaj.
nie widzisz, że czytam?

tak, wiem że już wychodzimy do szkoły.
ja tylko muszę tu doczytać.

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!

[610].

(Shadowlight - Dreaming awake)
współczesny King Crimson.
lubię, bardzo.

***

odrabianie lekcji.

jest stajl: czapka po domu.
mama nosi, dziecko nosi.
- mamo, a mogę spać w czapce tak jak ty?

***

- mamo, po co są te wszystkie lekarstwa, przecież ty jesteś już zdrowa, prawda?

- nie, nie jestem, ale staram się.
- a kiedy będziesz zdrowa?
- nie wiem.
- ale kiedyś wyzdrowiejesz całkiem, prawda?
...

***

co nam dziś powie Thich Nhat Hanh?
(...) gdy ktoś naprawdę dba o siebie, dba o wszystkich. Przestaje przysparzać cierpień światu, sam stając się źródłem radości i świeżości. Tu i ówdzie spotyka się ludzi, którzy potrafią naprawdę o siebie dbać, żyjąc szczęśliwie i radośnie. Ci ludzie to nasza najmocniejsza podpora. Wszystko, co robią, robią dla wszystkich. (...). To jest medytacja miłości.
(Nauki miłości, str. 22)

jestem zachwycona tą książką.
znajduję w niej moje myśli.
myśli, których nigdy nie umiałam tak szczegółowo ująć, a tu zostały uporządkowane, jasno wyrażone.
staje się światło.
piękne to.

[609].

(Neil Diamond - If you know what I mean)
(...)
If you know what I mean, babe
If you know what I mean, babe.

***

czytam Gałczyńskiego i chichoczę jak fretka.
Teatrzyk Zielona Gęś ma zaszczyt przedstawić "Dziwnego kelnera"

Występują:
Dziwny Kelner
Gość I
Gość II
i Gość III

Dziwny Kelner:
Pan płaci?

Gość I:
Kotlet barani.

Dziwny Kelner:
Kotlet barani dwieście.
Wódki nie było?

Gość I:
Wódki nie było.

Dziwny Kelner:
Wódki nie było pięćset.
Piwo?

Gość I:
Piwa nie było.

Dziwny Kelner:
Piwa nie było sześćset, kotlet dwieście, osiemset, dziękuję panu. (do Gościa II) Ozór sos chrzanowy?

Gość II:
Jajecznica z trzech.

Dziwny Kelner:
Ozór sos chrzanowy nie było dwieście pięćdziesiąt jajecznica z trzech dziewięćdziesiąt dziewięć, szampan nie było sześć tysięcy, razem 6349, dziękuję panu, dobranoc panu.

Gość III:
(wstaje i za pomocą dębowej laski robi dziurę w głowie Dziwnego Kelnera)

Dziwny Kelner:
Dziura w głowie osiemset pięćdziesiąt, kotlet wieprzowy dwieście, razem tysiąc pięćdziesiąt, piwa nie było, sto, tysiąc sto pięćdziesiąt, dziękuję panu, dobranoc panu.
Moje uszanowanie panu.
K U R T Y N A

***

już mi lepiej, o wiele lepiej.
po pierwsze - wtulenie się w Niemęża czyni cuda.
Jego uczucie ma wielką moc.

do drugie - czytam Nauki o miłości Thich Nhat Hanha, które ofiarował mi Jasiu S., nasz nauczyciel po krainie medytacji.
i tak mi się wszystko ładnie układa.
Trzecim składnikiem prawdziwej miłości jest "mudita", czyli radość. Prawdziwa miłość zawsze przynosi radość nam i osobom, które kochamy. Jeżeli nasza miłość nie ma takiej mocy, nie jest prawdziwa.
(...). Wiele drobiazgów może nas uszczęśliwić. (...). Trwając w stanie uważności, możemy naprawdę dotknąć tych przecudnych, ożywiających rzeczy i zjawisk; tak właśnie, naturalnie, wzrasta w nas stan radości. Radość zawiera szczęście, a szczęście - radość.
(...). Cieszymy się, widząc szczęście innych, ale cieszymy się także, gdy i nam jest dobrze. (...). Radość jest dla wszystkich.


więc podzielę się z Wami moją radością i moim szczęściem.
przede wszystkim: kocham i jestem kochana.
mimo wielu wielkich kłopotów jest mi w życiu dobrze - nawet jeśli czasami robi się smutno, bo bolące cośboli wywołuje lęk przed nieznanym zagrożeniem.


a ponadto, gdy kupowałam dziś w biletoautomacie bilet, z maszyny wysunęło się, nie wiedzieć czemu, dziesięć złotych.
i przyśnił mi się bardzo ciepło, energetycznie, W.H., mój ulubiony były szef, z którym łączy mnie walka o zdrowie.
i dostałam całkiem bez okazji bukiet szesnastu róż (tylko czemu szesnastu?).
i wypiłam pyszne caffe latte (na mleku sojowym - takie rzeczy na mieście tylko w Kofihewen).
i Syn mi powiedział, że jestem najbardziej nastolatkową mamą ze wszystkich mam dzieci z Jego klasy.
i że miał dziś świetny dzień.
i otrzymałam od Ingrid piękną kartkę bożonarodzeniową. dziękuję bardzo! thank you very much!


a co u Was dziś dobrego się wydarzyło?
opowiedzcie, proszę.

[608].

(Levon Minassian i Armand Amar - Tchinarese)

***

nie, do cholery.
tak nie może być.
nie mogę dać się złemu nastrojowi.

szukam równowagi w prostych czynnościach.
kontrolowanie oddechu.
pranie, odkurzanie, mycie naczyń.
wygłupy z Synem.
miętolenie Viledy.
czytanie wierszy.
i wreszcie, najprostszy ze znanych mi sposobów chwytania pionu: śmiech.
najlepiej taki nieskomplikowany, ludyczny.

Dana wysłała mi dowcip, który mnie serdecznie rozbawił.
pewnie dlatego, że wyobraziłam sobie Giancarla i Niedobrą Przedszkolankę.
(którą razem z Niemężem wyeliminowaliśmy z obsługi grupy Syna, bo biła dzieci, wiązała im taśmą klejącą ręce itp.).

oto dowcip:
Pani przedszkolanka pomaga dziecku założyć wysokie, zimowe butki. Szarpie się, męczy, ciągnie...
- No, weszły!
Spocona siedzi na podłodze, dziecko mówi:
- Ale mam buciki odwrotnie...
Pani patrzy, faktycznie! No to je ściągają, mordują się, sapią... Uuuf, zeszły! Wciągają je znowu, sapią, ciągną, ale nie chcą wejść... Uuuf, weszły!
Pani siedzi, dyszy a dziecko mówi:
- Ale to nie moje buciki...
Pani niebezpiecznie zwężyły się oczy. [tu jest ten moment, kiedy już się śmieję] Odczekała i znowu szarpie się z butami...Zeszły!
Na to dziecko :
- ... bo to są buciki mojego brata, ale mama kazała mi je nosić.
Pani zacisnęła ręce mocno na szafce, odczekała, aż przestaną jej się trząść, i znowu pomaga dziecku wciągnąć buty. Wciągają, wciągają... weszły!.
- No dobrze - mówi wykończona pani - a gdzie masz rękawiczki?
- W bucikach!

a jakie są Wasze metody łapania równowagi, gdy przychodzi czarny, kosmaty lęk?

[607].

dobry wieczór.
właśnie się obudziłam.

i nie czuję się dobrze.
i boli mnie jakieś coś.
i do tego dostałam dziś kiepskie wiadomości o Michałku Romaniuku.
i jeszcze parę innych maili - smutnych, przestraszonych.

cóż, dotykam życia.
takie właśnie jest.
jest.

***

W złotych strzępach liści...- Jan Lechoń

W złotych strzępach liści drzewa nocą stoją,
Księżyc srebrne smugi po ziemi rozwłóczy.
Nic mi nie pomoże na tęsknotę moją,
Już mnie żadne szczęście od niej nie oduczy.

Pobielały domy od srebrnej poświaty,
Jesienny przymrozek słabe ciało krzepi.
Tylko zeschłe liście, tylko zwiędłe kwiaty!
Może być, jak było, może nie być lepiej.

[606].

(Fredericks Goldman Jones - Tu manques)

***

lubię dotykać życia.
mam tak odkąd pamiętam.
zatrzymuje mnie tu i teraz.
odczuwam to, co jest, takim jakie jest.
z tą różnicą, że kiedyś nie uginałam karku.
i teraz mam trochę więcej cierpliwości.
zgadzam się, akceptuję.
po prostu tak ma być.

przyjmuję wszystko, co otrzymuję.
i uważnie się przyglądam.
i cieszę się, że jest.



tego samego uczę Syna.
i lubię patrzeć, gdy zatrzymuje Go codzienność w swojej niezwykłości.
szadź na łące, kot w oknie, kształt chmury, smak kanapki.
żyjemy.
ale to fajne.

***

Konstanty Ildefons Gałczyński - Hymn starców

I.
Miliardy są nas na tym świecie,
który mgliście widzimy przez szkła,
I każdego z nas w dołku gniecie,
i każdy z nas zgagę ma.

Nam nie wolno ogórków i grzybków,
nas malutki zabija rydz,
nam nie wolno niczego za szybko
i nie wolno w ogóle nic.

REFREN - chór
Ale choć nam nawala w wątrobie,
choć nas męczą zastrzyki i kasze,
śmiało, starcy, stańmy na głowie.
Ziemia młodym. Lecz niebo jest nasze.

II.
My podobni jesteśmy duchom
i staramy się trzymać, lecz
czasem we śnie odpadnie nam ucho
albo noga lub inna rzecz.

Czasem w mózgu zaśpiewa ptaszynka
lub króliczek podskoczy hop-siup
czasem nawet zaszkodzi nam szynka
i już koniec, i astry na grób.

REFREN - chór
Ale choć nam nawala w wątrobie,
choć nas męczą zastrzyki i kasze,
śmiało, starcy, stańmy na głowie.
Ziemia młodym. Lecz niebo jest nasze.

[605].

(Kosheen - Recovery)
jest MOOOOC.

jeszcze tydzień do końca piątego kursu chemii.
wątroba boli, ale co tam.
dzięki wysokiej bilirubinie jestem tak ślicznie opalona.
a potem szósty kurs.
i siódmy.
i ósmy.
i tak do skutku.

***

ubiegłego tygodnia powyższy list, pełen szczerego żalu, został przekazany na mamine ręce - z gorącymi przeprosinami dla rzeczonej - i z prośbą przekazania dalej, świętemu Mikołajowi ( - ja wiem, że święty Mikołaj nie żyje, bo on żył bardzo dawno, ale teraz żyją są jego zastępcy, prawda?).
Mikołaj jednak był łaskaw, prezent przyniósł.

Syn ubolewa, że każdy z nas coś dostał, tylko Vileda poszkodowana.

w ramach specyficznie pojętego prezentu odbieramy dziś dla niej hipoalergiczną karmę.
może opamięta się i przestanie wydrapywać sierść przy uszach.

***

- czy chcesz wiedzieć, gdzie mieszkają rasowi kloszardzi?

- pffff.... przecież to oczywiste...

takie piękne posłanko w lamparcie cętki kupiłam jej w Biedrze... mięciutkie, stylowo - buduarowe...
nie chce w nim leżeć.
woli kartonowe pudło.
co za swołocz.

[604].

Sic - Hey w interpretacji CeZika

***

jestem bardzo zmęczona.
przypuśćmy, że z powodu tysiąca problemów i setek spraw do załatwiania.
przypuśćmy.
i niech tak zostanie.

***

Nie dobijaj się
Nie otworzę Ci
Nie wyglądam dziś
przesadnie ładnie
Późno przyszedł sen
Przyszedł i był zły
Nie mam siły
na zabawę w przyjaźń
(...)

[603].

(Cake - Take it all away)

***

pot zalewał mi oczy, dłonie pełne były bolesnych odcisków, ale dzielnie produkowałam i zdobiłam tony świątecznych ciasteczek.


dobra, kłamię.


siedziałam rozparta w fotelu, żarłam co się dało, piłam wino i patrzyłam, jak tradycji staje się zadość.

oto fotorelacja.

duńskie klocki odniosły zwycięstwo nad szwedzkimi foremkami.

pierniki do pierników!

pierniczenie się ze zdobieniem.

opierniczanie się.

i wpierniczanie.

jak u Was?
dostaliście już świątecznego amoku?

[602].

(ELO - Confusion)

***

piję caffe latte, nic mi się nie dzieje.
robię na tymże mleku budyń waniliowy i umieram całą noc, przy akompaniamencie przeraźliwie głośnych bluurp narzekających jelit.
o co tu chodzi? o cukier? (nie dosypywałam dodatkowo).

***

po zawarciu dwoma bananami rozejmu z jelitami, polazłam dziś do pani dyrektor na rozmowę w sprawie wątpliwej jakości asortymentu sklepiku szkolnego.
dowiedziałam się.
szkoła nie ma wpływu na sklepik, bo umowę ze sklepikiem podpisuje gmina, a sklepikarz jest pracownikiem gminy.
proponuję, że pójdę porozmawiać w gminie.
nie, bo gmina robi szkolenia dotyczące zdrowej żywności dla sprzedających w sklepikach.
a po co - pytam się ja uprzejmie - skoro sprzedający jest pracownikiem gminy?
nastąpiła zmiana tematu na wygodniejszy.
że rodzice dzieciom nie robią kanapek do szkoły, że dzieci przychodzą głodne, bez śniadania zjedzonego w domu.
oczywiście powiedziałam, że mój je śniadanie w domu i że dostaje drugie śniadanie na uczelnię.
i że dzieci kupują w spożywczaku nieopodal szkoły czipsy i kolę (akurat tych dwóch artykułów w szkolnym sklepiku nie ma).
nie omieszkałam dodać, że mój nie dostaje pieniędzy, bo ma pół plecaka żarcia, a jeśli chodzi o czipsy i kolę, to ma wbite do łba, że są niezdrowe.

zaproponowałam przystąpienie do programu unijnego Warzywa owoce.
nie, program zły. szkoła zrezygnowała z uczestniczenia w programie, ponieważ warzywa i owoce przyjeżdżały wątpliwej jakości (a nie można tego gdzieś zgłosić? że ne kąprą pa).
zaproponowałam list otwarty rodziców do gminy.
nie, lepiej nie działać gwałtownie, lepiej poczekać.
zaproponowałam napisanie pisma do Ministerstwa Edukacji/Zdrowia, czy istnieją wytyczne odnośnie towaru w szkolnych sklepikach.
nie, bo po co, może gmina jakoś zadziała.

jassssne, że zadziała.
zadziała, bo idę jutro do gminy.

[601].

(Maryla Rodowicz - Pieśń miłości)
urocza Marylka, cudna Osiecka.

***

Syn otrzymał w prezencie maskotki - Serce i Rozum.
i tak od kilku tygodni Serce i Rozum niepodzielnie rządzą w naszym domu.
- nie sprzątaj, trwa tak świetna zabawa, porozrabiajmy jeszcze! - mówi Serce rozemocjonowanym kontraltem.
Rozum odpowiada barytonem - ale przecież jest późno. trzeba iść spać. przecież już długo się bawisz, pora na sprzątanie.

Syn zachwycony.
niemalże każdą czynność rozmontowujemy na części pierwsze za pomocą Serca i Rozumu.

a potem pora na spanie.
z Sercem i Rozumem.

***

a jak jest u Was?
bardziej bardziejsze jest serce czy jednak rozum?

[600].

(The Doors - The crystal ship)

***

kiedyś o tym pisałam.
od kilku lat jestem członkiem - wolontariuszem Polskiej Sieci Polityki Narkotykowej.
wszystko dlatego, że już od prawie piętnastu lat kibicuję D. - licealnej miłości - w zmaganiach z nałogiem.
wraz z biegiem czasu, gdy przyszło zrozumienie nałogu, odczułam potrzebę ukierunkowania kibicowania na jakiekolwiek wymierne działanie.

dostałam dziś z rozdzielnika takiego maila:
Stowarzyszenie JUMP'93 i Społeczny Komitet ds. AIDS już trzeci rok z rzędu organizują akcję charytatywną pt. "Mikołaju Podaj Dalej".
Akcja ta ma na celu pomoc najbardziej potrzebującym pacjentom warszawskich programów substytucyjnych, którzy po wieloletniej walce ze swoim uzależnieniem mimo tego, że podjęli i utrzymują się w leczeniu, nadal są dyskryminowani przez większość społeczeństwa.
Osoby te, często z różnymi towarzyszącymi chorobami, poprzez terapię substytucyjną chcą zacząć normalnie żyć, naprawić relacje rodzinne, kontynuować naukę, podjąć pracę.
Niestety, w wielu przypadkach z uwagi na swoją przeszłość i zły stan zdrowia, mają ogromne problemy ze znalezieniem się w społeczeństwie, z uporządkowaniem swojej sytuacji materialno-bytowej i zwykłych kontaktach międzyludzkich. Niejednokrotnie są to samotne matki z dzieckiem.
Z myślą o takich właśnie osobach powstał projekt "Mikołaju, podaj dalej"!
Zapraszamy wszystkich ludzi dobrej woli, którzy mogą i chcą się podzielić np : produktami spożywczymi (prosimy o artykuły o długim terminie przydatności takie jak konserwy, czy pakowane próżniowo), ciepłe ubrania, ubranka dla dzieci, art. gospodarstwa domowego, kosmetyki i tym podobne.
Dary zbieramy pod adresem: od 12.12.2011 (poniedziałek) do 16.12.2011 (piątek), w godzinach: 10.00 - 17.00


Tu słowo o Klubie:
http://www.politykanarkotykowa.pl/artykul/powstaje-nowa-inicjatywa-stowarzyszenia-jump93-klub-pacjenta


Adres Klubu:
Klub Pacjenta Substytucyjnego
ul. Wspólna 65/19
Tel: +48 22 402 47 75


Kontakt:
Marzena Żelazo,
Gospodarz Klubu Pacjenta
e-mail: mfe1@wp.pl
biuro@jump9301.promo.pl
tel: 507 564 607


Z góry bardzo dziękujemy za wsparcie i rozpowszechnienie tej informacji, dla posiadaczy facebooka adres wydarzenia:
http://www.facebook.com/events/260630220657682/


Umieściliśmy też informację na stronie Projekt Test:
http://www.projekttest.pl/blog/mikolaju-podaj-dalej


Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy odpowiedzą na nasz Apel.

jeśli możecie, pomóżcie.
w dragi łatwo wejść, trudno się wydostać.
kto zetknął się z problemem, ten WIE.
pomóżmy zagubionym.

zainteresowanych tematyką redukcji szkód oraz terapii substytucyjnej, zachęcam do zanurkowania na stronie PSPN.

***

noc ciemna i zimna.
wracamy z domówki.
tylna kanapa przeraźliwie ziewnęła.
- uaaaaach, ale ziewnąłem. dawno tak dobrze mi się nie ziewało. lubię ziewać, wiesz?

urzeka mnie Jego afirmacja życia.
diabeł tkwi w szczegółach.

[599].

(Jean Jacques Goldman - L'absence)

***

słowo usprawiedliwienia z okazji dni milczenia.

moi mili,
blog jest mikronowym odbiciem rzeczywistości.
rozumiem, że się martwicie, gdy milczę przez kilka dni.
otóż wyjaśniam: cisza jest powodowana wyjazdami do miejsc, gdzie nie ma internetu, lub jest ślamazarny.



trochę to trwało, ale już wróciłam.
jestem cała, względnie zdrowa (cha, cha, hi), ale przede wszystkim - nadal oraz mimo wszystko pełna optymizmu i energii wobec kolejnych wyzwań, które stawia przede mną los.


dziękuję za troskę, za pamięć.
za kilkadziesiąt maili, esemesów, telefonów.
za listy, spotkania, rozmowy, kieliszki porto, talerzyki sushi.
za café au lait z tortem czekoladowo - wiśniowym.
za kanapki, szykowane drżącą ręką Stryjka.
za nadgryzione czekoladki, wetknięte mi do ust umorusaną łapką dzieci.
przede wszystkim - za najważniejsze na świecie, cytrynowe herbaty zagryzane bananami.




jak mawia Bob Budowniczy: can we fix it? yes, we can!

ściskam Was serdecznie.
i dziękuję.

[598].

Różewicz Tadeusz - Jak dobrze

Jak dobrze
Mogę zbierać
jagody w lesie
myślałem
nie ma lasu i jagód.

Jak dobrze
Mogę leżeć
w cieniu drzewa
myślałem drzewa
już nie dają cienia.

Jak dobrze
Jestem z tobą
tak mi serce bije
myślałem człowiek
nie ma serca.

***

wszystkim, którzy tak bardzo nas wspierają, dziękuję.
Wy wiecie, o co chodzi.

pewna Pani napisała mi dziś w nocy esemesa:
jedno z najbardziej znanych haseł kibiców Lecha Poznań to: "nigdy się nie poddawaj".


roarrrr!!!

[597].

Herbert Zbigniew - Przesłanie Pana Cogito

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda
dla szpiclów katów tchórzy - oni wygrają
pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę
a kornik napisze twój uładzony życiorys

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy
przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

strzeź się jednak dumy niepotrzebnej
oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz
powtarzaj: zostałem powołany - czyż nie było lepszych

strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne
ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy
światło na murze splendor nieba
one nie potrzebują twego ciepłego oddechu
są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy

czuwaj - kiedy światło na górach daje znak - wstań i idź
dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę

powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy
bo tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz
powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką
chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku

idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek
do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda
obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

Bądź wierny Idź

[596].

(Lily Allen - Fuck you)

***

czy byliście grzeczni?
czy Mikołaj przyniósł Wam prezenty?

dobrze, że nie mam komina...
przez kuchenny okap chyba.. khm... nic nie wpadnie?

[595].

a ja ważę już 47,6 kg!

rzuciłyśmy z Lumpiatą sobie wzajemnie wyzwanie: Ona schudnie do 1 stycznia dwa razy tyle, ile ja przytyję.

[594].

(Phillis Dillon - Don't touch me tomato)

***

oddaliście 869 głosów w pomidorzupa ankiecie.
okazuje się, że jadacie ją głównie z makaronem (38%), ale równie często przyrządzacie ją jakoś inaczej (36%).
więc pytam się, inaczej, czyli jak?
opowiedzcie proszę, podzielcie się waszymi przepisami.

a teraz słowo na niedzielę - oczywiście o pomidorach.
(...)
Pomidory mają mnóstwo witaminy C.
Duży owoc (ok. 180 g) pokrywa dzienne zapotrzebowanie na witaminę C w 60 proc.
Zawiera też sporo witaminy E (25 proc. dziennego zapotrzebowania) oraz beta-karotenu - silnych antyoksydantów, czyli bezcennych dla naszego zdrowia substancji neutralizujących szkodliwe wolne rodniki.
W pomidorach obecne są witaminy z grupy B (działają korzystnie na układ nerwowy), w tym witamina PP (wpływa na metabolizm cukru i cholesterolu we krwi), a także witamina K (ma właściwości przeciwkrzepliwe).
Pomidory to też bogactwo pierwiastków mineralnych. Jednym z najważniejszych jest potas, który dzięki swojemu działaniu moczopędnemu obniża ciśnienie krwi.
Pomidory dostarczają również wapnia, magnezu, żelaza.
Znajdziesz w nich też takie rzadko spotykane w produktach spożywczych mikroelementy jak mangan, miedź czy kobalt.


Cenny składnik pomidorów - antynowotworowy likopen
Likopen to naturalny barwnik, dzięki któremu pomidory mają intensywnie czerwony kolor. Ale spore jego ilości znajdują się również w żółtych odmianach tych warzyw.
Likopen to najsilniejszy antyutleniacz z całej grupy karotenoidów - związków, do których należy również wspomniany wcześniej beta-karoten. Niestety, nasz organizm nie wytwarza sam likopenu, trzeba go więc dostarczać z zewnątrz. Na przykład jedząc codziennie pomidory, które są najlepszym źródłem tej substancji.
Dieta bogata w likopen zapobiega zawałom serca i rozwojowi miażdżycy.
Istnieją doniesienia, że zmniejsza ryzyko raka szyjki macicy.
Dowiedziono również, że pomidory hamują proces zwyrodnienia plamki żółtej, które jest jedną z przyczyn utraty wzroku po 65. roku życia.
Badania wykazują jednak, że likopen najskuteczniej przeciwdziała nowotworowi prostaty.
Panowie regularnie jedzący pomidory są o 34 proc. mniej narażeni na rozwój tej choroby.
Ale żeby likopen mógł skutecznie pełnić funkcję ochronną, musimy dostarczać go organizmowi w odpowiednich ilościach.
Codziennie powinniśmy zjeść jednego pomidora lub talerz zupy pomidorowej. W ten sam sposób podziałają również dwie łyżki keczupu albo szklanka soku.

(z tym keczupem to chyba jednak przesadzili).

[593].

(Jamie Cullum - Photograph)

***

spędzili razem cały dzień, od jedenastej do dwudziestej.
i było Im mało.

***

od tygodnia budzę się rano ze spuchniętą prawą dłonią.
Ulubiony Doktor napisał mi na skajpie, że trzeba zrobić TK klatki piersiowej (angio-ce-te), bo szczyt prawego płuca jest do obserwacji.
wyłączyłam skajpa.
udam na razie przed samą sobą, że nie odczytałam wiadomości.
łikend przecież mam, nie czas na zmartwienia.

[592].

(Jeff Buckley - The other woman)

***

pufff... właśnie skończyłam mycie na kolanach terakoty w kuchni i łazience.
szmaty wstawiłam do prania.
(też pierzecie w pralce ściery podłogowe?)

jutro do Syna przychodzi koleżanka z klasy, Zu.
cały dzisiejszy dzień spędziliśmy na sprzątaniu i porządkowaniu.
patrząc z boku na skalę zaangażowania, szykuję się jak na zapoznanie z synową - pomyślałam szorując druciakiem stalowe garnki.

bynajmiej może cóś jest na rzeczy? - rozważałam składając w kosteczkę ubrania z prania (w sumie po jaki ch.? przecież, motyla noga, do garderoby Zu nie zamierza chyba zajrzeć).
to pierwsza dziewczyna (nie licząc nieletnich damess naszych przyjaciół), która nas odwiedza.

wolałabym, żeby mi nie wypomniała za kilkanaście lat, że gdy przyszła do nas w pierwsze odwiedziny, podłoga lepiła się od kocich odchodów, a wannę porastał mech.

***

ach, jeśli chodzi o meniu - kuchnia poda jutro krem z groszku z grzaneczkami i parmezanem, a na drugie - schaboszczaka z indyka, gotowane ziemniaki i zielonę sałatę.
na deser wystąpi galaretka owocowa.
boszszszsz...

[591].

Pocalunek 2

(Pocałunek - Ulica krokodyli)
właścicielka tego pięknego głosu zrolowała nam dziś tonę sushi.
możecie zazdraszczać, jest czego.

***

pojechałam dziś na końtrol przed piątą chemią (rano odessawszy krew do badań).
zapoznałam przed gabinetem Ulubionego Doktorka pana Andrzeja, któremu wczoraj oddałam via Jego synowie moje fiolki na krew z niemieckiego laboratorium.
(teraz fiolek nie potrzebuję - w przeciwieństwie do pana Andrzeja; a jak zapotrzebuję - zamówię).
więc pogadaliśmy.
że wiedząc z czym się walczy, należy uregulować kwestie majątkowo - prawne.
że trzeba mieć wciągające zajęcie i wiedzieć, że w tej dziedzinie jest się jedyną osobą, która zajmie się sprawami właściwie.
i tu pan Andrzej opowiedział.
o zbieraniu porzeczek kombajnem.
o budowie domu.
o naprawianiu popsutych sprzętów rolniczych.

zgodziliśmy się, że nie wolno z chorowania robić tematu przewodniego życia.
jasne, choroba ogranicza, wymusza kompromisy.
ale co tam.
my mamy - jak mawia młodzież - wyjebane na raka.

***

rozpoczęłam dziś piąty kurs chemioterapii.
na razie dawka została zmniejszona do 75 mg, bo mam słabą morfologię.
za tydzień mam sprawdzić biochemię, jeśli wyniki morfologii poprawią się, wrócę do dawki 100 mg.

***

malnęłam rzęsy czarrrną henną.
teraz WYGLĄDAM.
ha!

kilka tygodni temu w Łodzi.
foto A. Retko - Ruszczak.